Gepubliceerd op 24 oktober 2018

Deze editie ‘alumnus van de maand’ is het woord aan Dennis Berens, een van de mede-oprichters van onze vestiging in Eindhoven-Tilburg. Dennis vertelt ons over zijn tijd bij de YAG – van de oprichting van zijn vestiging, hun eigen kantoor en de eerste ronde sollicitaties, tot aan het moment dat hij uitstroomde.

” Halverwege 2015 zat mijn bestuursjaar erop. Daarvoor had ik al wat commissies gedaan, dus dat had ik al wel gezien. Ik had geluk, er was een Gronings meisje dat mij op YAG wees. Het klonk wel interessant, maar ik had geen idee of ik in huis had wat zij zochten. De redding was een kennismakingsmiddag. Daarbij (dit wist ik van tevoren niet) waren alle YAG’ers aanwezig. Ze waren op zoek naar de eerste lichting voor een nieuwe vestiging, in Eindhoven en Tilburg. Ik werd enthousiast maar de twijfel, over of ik genoeg kon bieden, bleef bestaan. Het Groningse meisje praatte me moed in.

 

De oprichting van YAG ET

Het was niet veel later toen ik gebeld werd met goed nieuws. Niet alleen ik was de gelukkige, maar met mij nog vijf anderen. Een belangrijk verschil met een commissie was dat dit mensen met totaal verschillende achtergronden waren. Met hen gingen de eerste maanden van start. In het begin was het nog zoeken naar hoe wij dan wilden vergaderen, maar achteraf lijkt wat wij gekozen hadden logisch. We hadden niets. buiten een enthousiaste YAG achter ons en veel zin om van start te gaan met ons eerste project.

Terugkijkend, en dat doe je als je een artikel zoals deze schrijft, was dat misschien wel de meest leerzame periode. Alles moest nog ontdekt en bepaald worden, en dat betekende leerzame keuzes die ons te wachten stonden. Maar we hadden nog geen project. Gelukkig had YAG elders aan een wedstrijd meegedaan waarbij een project van YAG de prijs was. Wij als Eindhoven-Tilburg hadden de eer om die prijs te leveren, dus ons eerste project was geboren.

Van eerste project naar kantoor

Dat betekende voor de eerste keer een proposal schrijven. Gelukkig was er een teamcaptain uit Amsterdam die me, naast de feedback van de rest van YAG, goed kon helpen om een strak verhaal in slides te krijgen. Als iemand vandaag aan mij zou vragen of ik kon helpen, dan zou ik het op dezelfde manier uitleggen.

Dit gebeurde een aantal keer tot de penningmeester van dienst (degene met de minst economische achtergrond) meldde dat we wel naar een kantoor konden gaan kijken. Dus opnieuw handen uit de mouwen, een bezichtiging, écht handen uit de mouwen en we hadden een kantoor. Dat was een mooie mijlpaal, komend van helemaal niets hadden we ons eigen kantoor verdiend.

 

YAG groeit, ook in Eindhoven-Tilburg

Inmiddels begon mijn functie te naderen, want ik was verantwoordelijk voor de eerste recruitmentronde van nieuwe consultants. Dat was een boeiend proces, want ik leerde dat het heel natuurlijk is om een kopie van jezelf te zoeken. Gelukkig nam de bekendheid van YAG in zowel Eindhoven als Tilburg een vlucht, en hadden we de keus uit vele toppers. Als het kantoor al als een mijlpaal gold, was het moment dat je jouw kindje met anderen gaat delen dat zeker.

Ondertussen werd een van de doelen van YAG, fun is vital, niet vergeten. We gingen weekendjes weg en ook daar was een stijgende lijn in te zien. Van Centerparcs naar Antwerpen zie ik in ieder geval als verbetering.

 

Het moeilijkste: uitstromen

Maar aan al het moois komt een eind. YAG werd, omdat ik niet stil kan zitten, één van mijn bezigheden. Dat was het punt – ik ging richting de master en dus afstuderen – waarop ik besloot om YAG te verlaten. Het uitbouwen in Eindhoven en Tilburg van YAG liet ik in de capabele handen van de mensen die over zouden blijven. Niet alleen was de vestiging nu écht van start, ik had ook veel mogen leren van mijn collega’s.

 

Wat ik heb geleerd

Het minst concrete dat ik heb overgehouden aan YAG, maar daardoor niet minder waar, is een kritische blik. Bij alles wat mij wordt voorgeschoteld is het ‘eerst zien, dan geloven’. Bij YAG heb ik een gezonde dosis scepsis ontwikkeld. Dat uit zich bijvoorbeeld in PowerPoints voor colleges. Waar ik er eerst zelf weinig kaas van gegeten had en de hulp van de teamcaptain uit Amsterdam nodig had, was mijn mening ondertussen snel duidelijk en kritisch. Ik kon wel even vertellen hoe het nou echt moest.

Maar vooral de wijze woorden van mijn mede-consultants destijds, die allemaal op hun eigen manier en allemaal een beetje onverwachts (en in sommige gevallen een groot beetje onverwachts) helemaal hun plek hebben gevonden. Dat YAG er ook voor alle studenten in Eindhoven en Tilburg is (en dat ik daar aan heb mogen bijdragen) is iets wat de komende jaren hopelijk en waarschijnlijk wel zo blijft. “